Ga direct naar


NIEUWS ARCHIEF

Uit Algemeen Dagblad / Den Haag Cultuur van wo. 21 maart 2007 pag. 07

Hallucineren in Death Kit

Door MAJA LANDEWEER

DEN HAAG - De titel intrigeerde Julia van de Graaff (36) al langer: Death Kit.


Julia van de Graaff speelt een blinde vrouw in de door haar bewerkte voorstelling Death Kit, naar een roman van Susan Sontag. FOTO ROBERT VAN STUYVENBERG

De in Nederland nooit uitgegeven roman van Susan Sontag, 'de Dark Lady of American Letters'. ,,Het stond in de boekenkast van mijn tante. Die had deze roman hoog zitten. Het viel me op, maar ik las het niet.''

Toen de actrice dat uiteindelijk toch deed, besloot ze meteen dat het theater moest worden. Wat haar zo raakte in het boek? ,,Een man denkt dat hij iemand heeft vermoord. Maar het blijkt niet waar te zijn. Die grens tussen schijn en werkelijkheid, dat boeit me.''

Je zou de hoofdpersoon uit Death Kit psychotisch kunnen noemen, zegt Van de Graaff. ,,Maar ziektebeelden op het toneel vind ik niet interessant. Dan kom je in de sfeer van 'waar gebeurde verhalen'. Dat de wereld niet altijd is wat het lijkt, dát vind ik interessant. Ik kende iemand met psychische problemen. Daar ga je soms toch een beetje in mee. Het kan heel heftig zijn wat iemand je vertelt, ook al is het misschien verzonnen.''

Death Kit moest op de planken komen, vond Van de Graaff, maar zelf regisseren wilde ze niet. ,,Ik houd nog te veel van spelen.'' De actrice - die zelf een blinde vrouw speelt - vroeg acteur Dic van Duin voor de regie. ,,Ik ken hem van theatergroep Carrousel. Daar maakten ze beeldende voorstellingen, die altijd zijn blijven hangen bij mij. Op die manier wilde ik ook werken.'' Zelf heeft Van de Graaff een 'klassieke toneelopleiding' gevolgd in Maastricht. ,,Heel erg gericht op tekst. Dat beeldende, daar ben ik ingerold via de groep Golden Palace. Het is vaak of het een of het ander. Puur tekst óf mime. Ik vind juist de mix mooi.''

In Death Kit wordt de literaire tekst van Sontag - bewerkt door Van de Graaff - afgewisseld met 'droomachtige beelden'. ,,Misschien is het hele stuk wel één grote hallucinatie. Er zit een dubbele werkelijkheid in de voorstelling.'' Death Kit is een van de eerste boeken van Sontag. ,,Dat merk je duidelijk,'' vindt regisseur Van Duin. ,,Het boek is vol van ideeën, een beetje topzwaar. Het is ook geen makkelijk boek, maar de voorstelling is wel toegankelijk geworden. Er zit veel humor in.'' Van de Graaff: ,,Net als in het echte leven gebeuren er soms hele grappige dingen. Death Kit gaat over mensen die worstelen met zichzelf. Daar heb ik wel iets mee. Sontag weet het in haar boek heel mooi te verwoorden: 'De mens zou graag bloemen kussen, maar in plaats daarvan springen er padden uit zijn mond'.''

  (lees verder)

Hef het glas met Yvonne Keuls!

26 november 2006:


Dit jaar wordt Yvonne Keuls vijfenzeventig. Ook Literair theater Branoul laat dat niet ongemerkt voorbij gaan.

De schrijfster die in het verleden zoveel voor Branoul betekend heeft,  komt op 26 november bij ons theater op bezoek in de eerste schrijversmiddag van dit seizoen. Het wordt een extra lange zondagmiddag waarin Bob Schwarze haar aan het woord laat over haar werk als schrijfster, maar juist ook als gerenommerd bewerkster van zowel haar eigen romans als die van auteurs als Couperus en Vestdijk. Een gesprek dus over literatuur en theater.

Er worden door acteurs bewerkingen van fragmenten gespeeld uit onder andere Meneer en mevrouw zijn gek, Het verrotte leven van Floortje Bloem en Lowietjes smartegeld. En ook Yvonne Keuls zelf zal voorlezen uit haar werk.

Een afwisselend en bijzonder programma dat duurde van 13.30 tot 17.00u ( onderbroken door twee pauzes met een hapje en een drankje)

  (lees verder)

'Kasjtanka'

Familievoorstelling vanaf 6 jaar
door 'Troupe A'dour'
een verhaal van Tsjechov op muziek van Tsjaikovski

De voorstelling 'Kasjtanka' is gebaseerd op werken van twee bekende Russische kunstenaars: de pianocyclus  'Kinderalbum' van de componist  P.Tsjaikovsky en het verhaal 'Kasjtanka' van de schrijver A. Tsjechov. In Rusland zijn de muziek en het verhaal zeer populair bij zowel kinderen als volwassenen. 
P. Tsjaikovsky heeft 'Kinderalbum', opus 39 speciaal voor kinderen geschreven. Het werk bestaat uit 24 korte stukken, die over het leven van een kind vertellen.

Kasjtanka is een jong hondje. Ze woont bij Loeka de meubelmaker en zijn zoontje Fedjoesjka, in een grote stad in Rusland. Tijdens een lange wandeling door de stad met haar baasje verdwaalt Kasjtanka. Ze schuilt in een portiek. Ze is doodop en haar oren en poten zijn bevroren van de kou. Op haar rug ligt een pak sneeuw. Zo wordt ze gevonden door een vreemde man die haar meeneemt naar huis. Hier ontmoet Kasjtanka Fjodor Timofejitsj, de oude kater, en de gans Iwan Iwanytsj. Dan begint het avontuur pas echt.

'Kasjtanka' is een universeel verhaal over droom en werkelijkheid , (over)leven en dood, over eenzaam zijn en samen spelen, over liefde, vriendschap en trouw. Een spannende en meeslepende familievoorstelling voor volwassenen en kinderen vanaf 6 jaar.

Spel: Ton Feil
Piano: Irina Parfenova
Regie: Pieter Scholten
  (lees verder)

  (lees verder)

'De Brief' naar Vasilij Grossman

naar een tekst van Vasilij Semjonovič Grossman (Moskou 1904 - 1964)

Regie: Nataliya Golofastova
Spel: Catherine ten Bruggencate



Videobeeld: David Haneke
Geluid: Mark Bain
Tekstvertaling: Paul van der Woerd

De brief

'Ze zeggen dat kinderen onze toekomst zijn, maar wat zeg je van deze kinderen? Zij zullen nooit musicus, schoenmaker of coupeur worden. En ik stelde me vannacht helder voor, hoe heel deze lawaaiige wereld van bebaarde en bezorgde papaatjes en knorrige omaatjes en keukenprinsessen die kruidkoeken met honing bakken en ganzennekken braden, deze wereld van bruiloftsgebruiken, gezegden en sabbatsfeesten voor altijd in de grond verdwijnt, en na de oorlog gaat het leven weer tekeer maar zullen wij er niet zijn, wij zullen verdwenen zijn zoals de Azteken zijn verdwenen.'

Dit schrijft een joodse moeder aan haar zoon, kort voordat ze met 12.000 andere inwoners van een Oekraïens getto door de nazi's wordt vermoord.

  (lees verder)

REGIEFESTIVAL NAAR BRANOUL

GEWELD IN DE LITERATUUR

met werk van Susan Sontag, Chuck Palahniuk en Roald Dahl  

Dit theaterseizoen organiseerde Theater Branoul een eerste kleine versie van een jaarlijks terugkerend regiefestival, waar regisseurs uitgenodigd worden vernieuwend literair theater te maken.
In het festival arrangeerde Branoul een ontmoeting tussen schrijvers, theatermakers en publiek. De regisseurs gingen op zoek naar de grenzen van het toelaatbare bij het bewerken van romans en de toeschouwer is getuige van dit onderzoek.
Voor en na de voorstellingen gingen de theatermakers met hun publiek in gesprek.  

Susan Sontag
Regisseur Julia van de Graaff  presenteert zich met 'Death Kit' van Susan Sontag (New York, 1933 - 2004).



'Death Kit' is een verontrustende zwarte  roman, die een duistere jaren vijftig sfeer in Amerika uitademt. Kafka-achtige elementen vinden een plek naast staccato zinnen en bijna documentaireachtige beschrijvingen. Acteur is Sander Commandeur.

Chuck Palahniuk
Dominico Mertens
regisseerde voor het festival werk van Chuck Palahniuk. Hij maakte een theatrale bewerking van 'Choke'


In deze roman zagen we Victor Mancini, een drop out, die werkt in een middeleeuws themapark en die al vanaf zijn jeugd een soort truc gebruikt om mensen te misleiden. Hij bezoekt restaurants en uiteindelijk wordt zijn rekening door anderen betaald.
Tegelijkertijd bezoekt Victo praatgroepen voor oversekste mensen om afspraakjes met vrouwen te regelen. De scène in Branoul gaat over een afspraakje dat Victor heeft met een dame uit een praatgroep. Acteurs zijn Joost Claes en Cynthia de Graaf.

Roald Dahl
Tenslotte Diede Zilliger Molenaar. Hij laat zich inspireren door de korte verhalen van Roald Dahl.
Roald Dahl schreef boeken voor zowel kinderen als volwassenen. Zijn schrijfstijl was bijzonder: de verhalen voor volwassenen zijn vaak bizarre verhalen en die voor kinderen grappig, vreemd, onvoorspelbaar, griezelig en af en toe een beetje sadistisch. Zijn verhalen voor volwassenen waren over het algemeen kort en vertoonden vaak een verrassende wending aan het eind.
De acteurs waren Leon Roeven, Laura Branderhorst en Diede Zillinger Molenaar.

  (lees verder)

De Rit

Co-productie Literair Theater Branoul en De Groene Envelop

Over keuzes, illusies en de liefde voor volksmuziek


© Sanne Peper 2006


We zijn op het Russische platteland, eind jaren zestig.Twee jeugdvrienden, Lev en Slava, komen elkaar voor het eerst in vijftien jaar toevallig tegen.
Lev is in die tijd een verbitterd man geworden. Slava heeft zich ingegraven in de Russische volkstradities en ervaart het hele leven als een sprookje.
De radiojournaliste Lena is op zoek naar de ware liefde. Als ze Lev ontmoet, denkt ze die gevonden te hebben.Door de ontmoeting krijgen Lev, Slava en Lena de kans om de illusies waarin ze al jaren leven los te laten en hun bestaan te ervaren zoals het werkelijk is.
Het laatste houvast van de drie personages is de liefde voor volksmuziek. De enige keuze die ze daar kunnen maken is het raken van de juiste toon.

Deze muziekvoorstelling is geïnspireerd op "De Grap" van Milan Kundera.

Recensie in AD/HC woensdag 15 maart jl.: klik hier

Concept/ Regie: Ira Judkovskaja
Dramaturgie: Inés Sauer
Toneelbeeld: Tom Verheijen
Spel: Barbara Pouwels , Hans Thissen , e.a.

Over De Groene Envelop

Na zes jaar freelance werken bij verschillende productiehuizen en gezelschappen zoals Toneelschuur, NNT, Bellevue Lunchtheater en Huis aan de Amstel, begint regisseur Ira Judkovskaja haar eigen theatergroep De Groene Envelop. Naast bestaande toneelteksten wil ze literatuur en muziek als uitgangspunten nemen voor de voorstellingen.


Recensie Algemeen Dagblad / HC woensdag 15 maart jl. :

Spannend debuut Groene Envelop


Door MAJA LANDEWEER

DEN HAAG - Soms zou je als toeschouwer bijna geloven in het sprookje. Zó intens zijn de liefdesscènes van Lev en Lena. De eerste voorzichtige toenadering in een besneeuwd bos bij Moskou en de volledige overgave in het appartement van een vriend van Lev. Maar het mooie is: het publiek is volledig op de hoogte van de snode plannen van Lev, die alleen met Lena aanpapt om haar echtgenoot Pavel te wreken.

Omdat Pavel hem verlinkte - Lev maakte een grap over Lenin - moest Lev tien jaar naar een strafkamp. Vijftien jaar later ontmoet hij bij toeval Pavels echtgenote

De Rit is het eerste stuk van De Groene Envelop, de eigen theatergroep van Ira Judkovskaja, die voorheen freelance regisseerde bij onder meer Orkater en Tryater. De Rit - een co-productie met het Haagse Literair Theater Branoul - is geïnspireerd op de roman De Grap van Milan Kundera.

Een spannend verhaal dat spannend, meeslepend theater oplevert. De Rit stevent genadeloos af op het bittere einde, remt alleen hier en daar af voor de - lange -terugblikken van Lev of een muzikaal intermezzo. Een sleutelrol speelt musicus Hans Thissen als de bevlogen volksmuzikant Slava, een jeugdvriend van Lev. Niet alleen weerspiegelt zijn muziek de zwaarmoedige sfeer, ook leent hij Lev de sleutel van zijn appartement, waardoor hij ongewild meewerkt aan de opzet van zijn vriend.

Uiteindelijk blijft iedereen gedesillusioneerd achter. Lena zonder liefde, Lev zonder wraak en Slava kan zichzelf niet langer voor de gek houden.

De Groene Envelop met De Rit

Muziektheater ***

Gezien: 14/3 in Koninklijke Schouwburg, Den Haag,
Daarna door het hele land.

  (lees verder)

Alma Mahler

Concertant toneel met tekst van Anna Enquist, gebaseerd op Mahlers zesde symfonie

door Anita van Soest

Muziektheatermaker Anita van Soest bracht met de prachtige tekst van Anna Enquist de flamboyante Alma Mahler tot leven.

©Ron Hendriks

  (lees verder)


Oscar


De première was op zaterdag 4 februari.

Een Branoul Productie geïnspireerd op de roman 'Oscar et la dame rose' van Eric-Emmanuel Schmitt

De tienjarige Oscar komt er achter dat hij nog maar twaalf dagen te leven heeft. Vol van levenslust en een onuitputtelijk optimisme, weet hij in die laatste dagen een heel leven te leven en een ultieme vorm van volwassenheid te bereiken.

  (lees verder)

Oscar. Artikel in AD /Haagsche Courant 28/01/2006


  (lees verder)