naar een tekst van Vasilij Semjonovič Grossman (Moskou 1904 - 1964)

première : 4 mei 2006 21.00 uur (op andere voorstellingsavonden is de aanvang 20.30 uur)

Regie: Nataliya Golofastova
Spel: Catherine ten Bruggencate



Videobeeld: David Haneke
Geluid: Mark Bain
Tekstvertaling: Paul van der Woerd

De brief

'Ze zeggen dat kinderen onze toekomst zijn, maar wat zeg je van deze kinderen? Zij zullen nooit musicus, schoenmaker of coupeur worden. En ik stelde me vannacht helder voor, hoe heel deze lawaaiige wereld van bebaarde en bezorgde papaatjes en knorrige omaatjes en keukenprinsessen die kruidkoeken met honing bakken en ganzennekken braden, deze wereld van bruiloftsgebruiken, gezegden en sabbatsfeesten voor altijd in de grond verdwijnt, en na de oorlog gaat het leven weer tekeer maar zullen wij er niet zijn, wij zullen verdwenen zijn zoals de Azteken zijn verdwenen.’

Dit schrijft een joodse moeder aan haar zoon, kort voordat ze met 12.000 andere inwoners van een Oekraïens getto door de nazi's wordt vermoord.

Haar brief is een fragment uit de roman 'Leven en lot' van de joodse Sovjet-schrijver Vasilij Grossman (1905-1964). Dit boek heeft in de Sovjet-Unie nooit mogen verschijnen. Inmiddels geldt het als de 'Oorlog en Vrede' van de twintigste eeuw.

Een Russische regisseuse, een Nederlandse actrice, een Oostenrijkse videokunstenaar en een Amerikaanse geluidsarchitect maken deze brief tastbaar in een uniek experiment met beeld en geluid. Bijzonder is de interactie van de literaire tekst, het geschreven woord en de multimediale taal van de voorstelling. De woorden krijgen vorm in licht-, geluids- en videobeelden, als een soort spiegeleffect van de brief, van herinneringen, van een leven… Een associatieve poëtische taal in Proustiaanse stijl doorbreekt de grenzen van de tekst, op zoek naar wat de woorden niet vertellen, naar wat onderhuids gebeurt.

Het resultaat is een theaterstuk dat nieuwe, persoonlijke beelden mogelijk maakt. Een stuk dat, zonder te moraliseren, de pijn van een onmenselijk drama en het gevecht tegen de vergetelheid voelbaar maakt.

De Brief is een initiatief van Russisch Cultureel Centrum Amsterdam.

wo 26, do 27, zo 30 april,
do 4 (première), vr 5* , za 6, zo 7**,
do 11, vr 12*, za 13, zo 14**mei,
do 25 , vr 26*, za 27, zo 28**mei

* = op vrijdag nabespreking met de acteurs. Zie hieronder.
** = lezing op zondagen vóór aanvang van de voorstelling 13.30 uur. Zie hieronder.

20.30 uur / zo: aanvang lezing 13.30 uur, aanvang voorstelling 15.00 uur

Regulier € 14 / Vrienden € 11 / Ooievaarspas € 7 / Studenten, CJP € 9 / Uitpas € 12

RESERVEREN:
ONLINE: Klikt u op de PROGRAMMA-knop links boven op deze pagina en SCROLL naar de voorstellingsdatum van uw keuze.
TELEFOON:  24 uur per dag   070 - 365 72 85

Randprogramma 'De brief'

De voorstelling 'De brief 'draait om de betekenis die de verschrikkelijke gebeurtenissen van meer dan zestig jaar geleden ook nu nog (kunnen) hebben. Het stuk wil het hart raken, maar ook stof tot nadenken geven en discussie losmaken. Daarom is er een randprogramma, verzorgd in samenwerking met wetenschappelijke experts. Tijdens de speelperiode in Branoul bestaat dit randprogramma uit drie onderdelen: nabesprekingen, lezingen en een openbaar debat.

* Napraten met het artistieke team van 'De brief'
Wat maakt het stuk bij u los? Welke vragen roept het op, bijvoorbeeld over artistieke keuzes, of over de (on)mogelijkheid om de Holocaust te verbeelden?

Na de voorstellingen op vrijdag kunt u een half uurtje napraten met actrice Catherine ten Bruggencate en een of meer van de andere makers van 'De brief:' regisseuse Nataliya Golofastova, vertaler Paul van der Woerd, videograaf David Haneke en geluidsarchitect Mark Bain.

** Lezingen op zondagmiddag
Op zondagmiddagen van 7, 14 en 28 mei is er om 13.30 uur in de theaterzaal van Branoul een lezing, gevolgd door een korte discussie.

De toegang tot de lezing is gratis als u de matineevoorstelling direct erna bezoekt.

7 mei 13.30 uur: ‘Alles wat leeft is onherhaalbaar’
Paul van der Woerd, vertaler en initiator van het project 'De brief', vertelt over Vasilij Grossman. Deze schrijver/journalist achter het stuk, een bij ons amper bekende joods-Russische auteur, schreef ten tijde van Stalin en Chroesjtsjov ‘de Oorlog en vrede van de twintigste eeuw’. Zijn boeken waren in de Sovjet-Unie verboden. Wat hebben zijn ideeën over vrijheid en zijn werk ons nog te zeggen?

14 mei 13.30 uur: 'Een opgejaagde minderheid in een integrerend Europa
Huub van Baar, wetenschappelijk onderzoeker aan de Faculteit der Geesteswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam, neemt de Roma Holocaust in Oekraïne als uitgangspunt. Onbemind en gemarginaliseerd, gecriminaliseerd of juist geromantiseerd, vormen de Roma en Sinti de grootste transnationale minderheid in Europa. Hoe kunnen we hun positie en leefomstandigheden beter begrijpen? Welke rol speelt de uitbreiding van de EU in de verbetering van hun situatie?

28 mei 13.30 uur: ‘Holocaustje spelen'
Ernst van Alphen, hoogleraar in de Literatuurwetenschap aan de Rijksuniversiteit van Leiden en publicist op het gebied van de traumatheorie, laat zien hoe een nieuwe, jonge generatie kunstenaars de Holocaust verbeeldt. Dat gebeurt op een voorheen ondenkbare manier: speels, met spel en speelgoed. Wat daarvan te denken? Is hiervoor wel plaats tussen andere vormen van herdenking? Welke functie kan ‘spel’ vervullen in de artistieke verwerking van de Holocaust?

RESERVEREN: 
ONLINE: Klikt u op de PROGRAMMA-knop links boven op deze pagina en SCROLL naar de voorstellingsdatum van uw keuze.
TELEFOON:  24 uur per dag   070 - 365 72 85